Vanuit Moulay Bousselham reden we richting Marrakesh. Ook hier weer een kakofonie van verkeer: nieuwe auto's, ezelkarren, busjes waarin koeien werden vervoerd, verkeerscontroles door politieagenten in witte pakken met glimmende epauletten. We keken onze ogen uit!
Vlak voor Casablanca stopten we om te tanken en om een hamburger te eten. 100% halal welteverstaan!

Op de lege grote parkeerplaats van het tankstation dirigeerde een man met een geel hesje ons op een plek naast een Duitse camper. Hij lachte zijn 2 bruine tanden bloot en rammelde met de dirhams die hij in zijn hand hield opdat wij maar snapten dat hij een fooi wilde. We gaven hem een paar Dirham en hij wees ons op het vieze uitgedroogde grasveld waar we Boomer even konden laten plassen.

Weer onderweg richting Marrakesh zagen we een zwarte lucht opdoemen. De snelweg leidde ons naar de zwarte lucht toe en niet veel later konden de ruitenwissers de stortvloed aan regen amper bijhouden. Fijn, een tyfoon..... We zagen draaikolken ontstaan in de wolken boven ons hoofd en toen was het ineens droog en windstil. Wat we aanzagen voor het einde van de storm bleek het oog van de storm te zijn: het windstille gedeelte in het midden. Niet veel later rukte de wind weer aan onze auto en reden we stapvoets door terwijl de regen neer bleef slaan.

Bij Marrakesh klaarde het gelukkig weer wat op en reden we naar de camping: Le Relais de Marrakesh. En ja nu wel eindelijk dat beloofde zwembad, een biertje en een wijntje.